Yaşandı bir ilişki
Ölen yanlarım da oldu
Bir ilişkide hem yaşadım hem de öldüm azizim
Ne kaldı bu ilişkiden geriye diye soracaksın
Sorulur çünkü bilirim
Ama fazla bir şey değil kalanlar
Hatta alındı geriye tüm o verilenler
Hediyeler, eller en sonunda kalpler
Kalanlarsa yaşananlardan kalmış mutlu anılar kırıntısı
Ölünenlerden kalan hüzünlü cümleler
Yaşanan o kırıntı anılarda ölüyor
Ölünmüşlüklerden kalan o cümlelerle yaşıyorum azizim
O çıkarsadığım cümlelerde yaşıyorum ben
Yeni çiftlere ders verir gibi konuşuyorum o cümlelerle
Gelecek ilişkilere miras bırakarak yaşatıyorum
Zaten azizim ben inanıyorum ki ancak hüzünler yaşar
Hüzünle yazılan cümleler yaşar
Mutluluk oysa söz gibidir
Isıtır ortamı, etkileyiverir
Sonra koyuverir seni bir dünya avlusunun ortasında
Baksana atalar da iyi söz etmiş azizim
Söz uçar yazı kalır
Yani mutluluk uçar hüzün kalır
Hüzün şiirde yaşar
Mutluluk yaşamakla yaşar
Zaten mutluluk yaşanmalı be azizim
O yüzden mutluluk yaşamakla yaşar sözde ölür
Hüzünse yaşamakla ölür –öldürür- sözde yaşar
Mutluluğun içi içine sığmaz
Ondandır içerde bir şey de kalmaz
Boşalır mutluluk dağa taşlara
Eşe dostlara
Hüznün ise içi içine sığar azizim
Hatta başka yere de sığamaz
Çöker içi içine hüznün
İnsanlar korkar mutluluğun ölmesinden
Mutluluğun resmini yaparlar o yüzden
Hüzün ölmekten değil yaşamaktan korkar azizim
Ama ne yapsalar nafile
Mutluluğun cezasıdır ölmek
Hüznün cezasıdır yaşamak
O yüzden büyük aşklardan büyük mutluluklar değil
Büyük hüzünler kalır
Tarih bunu gösterir azizim
Aşkın tarihi bunu gösterir
Ve gösterir ki insan kalandır
Şaşa kalandır
Sere serpe ortada kalandır
Hayatının son demlerinde insan
Gönlünden diline düşen
Birkaç okkalı hüzün cümlesiyle
Öylece kala kalandır
İşte azizim benim payıma da bir ilişkiden kalan
Böyle bir hüzün cümlesidir
“Bir ömür konuşabilmekti istediğim”
Kaldım öyle azizim.