Her kar yağdığında bu şehre
bilir ki onlar
Biz susmuş, güneş uyumuştur
gölgeler terk etmiştir düşleri
yalnız kalmıştır yaşanmışlıklar
Biz susmuşuzdur
Biz susunca
Gün mum aydınlığında sadece
gece, kendi köşesinde
kum saati sessizliğinde
biz susunca
yakınlar çok uzak
biz susunca
herkesin içinde bir tutsak
tutsak ellerimizden olmaz
kelimeler var söyleyemediğimiz
söylesek gururumuzdan öleceğimiz

Biz susunca
bilir ki onlar
konuşmayacağız bir daha
suskunluktan öleceğiz
yanımdan geçeceksin
suskunluktan öleceğiz
Ruhlarımız birbirine değecek
Gözlerimiz birbirine değecek
Dünü hatırlayacağız
bugünümüz yok
Yarın mı?
Yarın suskunluktan öleceğiz…