Lamba | Tolga Çiçek

Biri ölürse, karanlık çökerse, görmezse gözler
Daha kötüsü zamanla alışkanlık yaparsa karanlık 
ve en fazla bir kaç adım atabilecek kadar
görüyorsa gözler.
Sonra bir gün bir lamba yandığında 
alışamamışlıktan kapanırsa gözler…
Evini, yurdunu soyup soğana çevirmişse 
lamba sahipleri 
ki onlar hırsızlar, 
görenleri görmez edip,
sonra bir hayale kandırırlarsa 
lambanın sahipleri…
İnandırmışlarsa seni içerde olduğuna 
ve içerden çıkamayacağına.
Sadece kapıyı aç, güneş yanıltmaz seni
Güneşin çocukları lambaya ihtiyaç duymaz ki!

By | 2018-04-08T20:15:26+00:00 Nisan 8th, 2018|Categories: Şiir|Tags: , , , |1 Comment

About the Author:

avatar
Bu içerik, ‘Konuk Yazan’ tarafından yaratılmıştır. Teneffüshane'ye konuk olan dostlarımızın yazı ve paylaşımları “Konu Komşu” adıyla sitemizde yayınlanmaktadır. Siz de yazınızın Teneffüshane'de yayınlanmasını isterseniz öykü, atipik yazı, kültür-sanat-seyahat yazılarınızı ve şiirlerinizi bilgi@teneffushane.com ve editor@teneffushane.com adreslerine gönderebilirsiniz. Editör onayından geçen yazılarınız Teneffüshane'de yayınlanacaktır. Keyifli okumalar!

One Comment

  1. avatar
    Hulya 8 Nisan 2018 at 21:01 - Reply

    Yüreğine kalemine sağlık. Körlüğü seçenlerin bir an önce gün ışığına kavuşması dileğiyle. Sevgiler

Leave A Comment

%d blogcu bunu beğendi: