ÖYKÜHANE2019-09-06T09:55:57+00:00

Apartuman | Berrin Yelkenbiçer

Aynada son bir kez kendine baktı, iri bigudilerle sabahtan sardığı saçlarını az önce açmıştı, elleriyle şöyle bir dağıttı, ama efendim, olmaz ki böyle, diye yüksek sesle söylendi, kafasını sağa sola salladı, sarı bukleler iyice yerine oturdu, üç sene oldu, sesi azıcık daha yükseldi, saçını beğendi, eski bankacıyız [...]

By |Ocak 21st, 2020|Öykü|

Bağ Bozumu | Zeynel Özbalçık

Geniş vadinin güneye bakan yamaçlarındadır Yusuf’un evi. Evin ön tarafından ova kuş bakışı görünür. Sanki bir ressam elinden çıkmış gibi bahçeler, tarlalar, kanallar ve yollar uzanır. Dünyanın en güzel baharı burada yaşanır. Yeşilin her tonu, badem, erik ve akasya çiçeklerinin kokusu sarhoş eder insanı. Geceleyin karşı dağın [...]

By |Ocak 15th, 2020|Öykü|

Bu Gece Son | Deniz Pekgenç

Sus Güneş, otur Güneş, gülümse Güneş, doğrudan eve Güneş! Alt tarafı on dakika geç kalmıştı Güneş ama yok, denilen saatte, tam tamına saat on üçte, orada olmalıydı Güneş, ha bir dakika ha on dakika ha yarım saat geç kalmış, hiç fark etmezdi ki… Geç kalmıştı bir kere… [...]

By |Ocak 7th, 2020|Öykü|

Eksik Etek | Engin Yılmaz

Vazgeçmişti artık ummaktan bile. Zehra ne yaparsa yapsın, isterse ağzıyla kuş tutsun hep aynı Zehra kalacaktı babasının gözünde. Her zaman fazladan bir boğaz sofrada, fazladan bir entari çarşıda, fazladan bir nüfus Hallaçların Yusuf'un çatısının altında. Sığıntı geldi bu dünyaya, sığıntı gidecek en başından yazılan adaletten uzak yazısıyla. [...]

By |Aralık 11th, 2019|Öykü|

Çığlık | Berrin Yelkenbiçer

Telefonu kapattı, derin bir nefes aldı, elini göğsüne bastırıp deli deli atan kalbini sakinleştirmeye çalıştı. Annesini mi arasaydı, henüz değil, deyip vazgeçti, henüz değil. Kocasını aramayı düşündü sonra, ne diyecekti ki, çok merak ediyor olsa o arardı ama günün bu saati olmuş, bir arayıp sormamıştı işte. Hemen [...]

By |Aralık 2nd, 2019|Öykü|

Gülizar | Zeynel Özbalçık

Kara tren düdüğünü uzun uzun öttürüp hareket etmeye hazırlanırken, istasyonda kalanlar, yolcularla son kez vedalaşıyordu. Annem, babam, kız kardeşlerim ve Gülizar, abimi askere yolcu ediyorduk. Abim hepimize tekrar sarıldıktan sonra trene bindi, kompartımanın penceresine geldi. Annem gözyaşlarını silerek ellerimizden tutup bizi oradan uzaklaştırdı. Abim ile Gülizar birbirlerine [...]

By |Kasım 21st, 2019|Öykü|

Leke | Erdal Taşkın

Yanındaki kadına bakmadan “Burası benim köyüm.” dedi Zeki. Uzun zamandır tanıdığı bu adamın bir köyü olabileceği hiç aklına gelmemişti kadının. Memleket meselelerinden çok konuştuklarını ama memleketlerinden hiç konuşmadıklarını fark etti o an. Önce kar altında kalmış köye, sonra saçı sakalı ağarmış bu adamın profilden görünen munis çehresine [...]

By |Kasım 5th, 2019|Öykü|

Leyla | Serkan Sarı

Saat 7:30 Leyla konuşuyor yine kafamın içinde, üzerimi giyinip alelacele evden çıkıyorum, yetişmem gereken bir işim var. Daire kapısını kilitlerken dua ediyorum, Leyla konuşmaya devam ediyor, dua karışıyor, kaçıncı kere elhamdülillah dedim? Saat 08:00 Metrobüs bekliyorum durakta, tıklım tıkış geliyor araçlar. Ben düşünüyorum, Leyla konuşuyor hâlâ. Yaşlı [...]

By |Ekim 28th, 2019|Öykü|

Yılan | Berrin Yelkenbiçer

Dersi bitiren ziller sanki koridorda değil de kafasının içinde çalıyordu, koridordakiler bir süre sonra sustu ama kafasındakiler bir türlü susmadılar. Çınlamalar beyin kıvrımlarında dolaşıp kulaklarından çıkıyor, gözlerinden akıyor, onu soluksuz bırakıyordu. “İyi misin?” diye sordu öğretmeni, çok utandı, ‘iyiyim’i ağzında yuvarladı. Gerekli gereksiz tüm kitaplarını sırt çantasına [...]

By |Ekim 21st, 2019|Öykü|

Baş Aşağı | Zeynep V.

Yatağımda gözlerim kapalıyken içimde o melodi yankılanıyordu. Ağır tempolu vals. Nefis bir dalgalanma. İpek mendil gibi savruluş. Hayatımın özü, o melodiyle uyanıp onunla uykuya dalmak. Perdenin aralık kalan yerinden incecik bir ışık süzülürken gözleri açık tutabilmek daha kolay. Zifiri karanlık daha fazla karanlığı istiyor. Göz kapakları, kafanın [...]

By |Ekim 15th, 2019|Öykü|

Makasçı | Engin Yılmaz

Yolcu trenleri durmaz bu istasyonda. Sadece hızlarını düşürür makas değiştirirken. Kirli camlarından dışarı bakan meraklı gözler, küçük ve eski istasyon binasını ve yanı başında, onunla aynı renk ve eskilikteki lojmanı görür. Bir de cılız ağaçların arasına doğru uzayıp giden toz yumağı ince yolu. Hele akşam kızıllığına denk [...]

By |Ekim 7th, 2019|Öykü|

İlan | Erdal Taşkın

Şimdi, karşısında kadın ve erkeklerden oluşan bir topluluk vardı. Kadın ve erkeklerin bir düzen içinde bulunmadıkları bu topluluk, dağınık bir görüntü sergiliyor ancak bu dağınık görüntü ne hikmetse gözü rahatsız etmiyordu. Topluluğun her üyesini baştan sona, soldan sağa dikkatlice tek tek incelemeye başladı. Farklı dil, din, ırk [...]

By |Eylül 30th, 2019|Öykü|

Bir Avuç Hayat | Berrin Yelkenbiçer

Çığlıkları duyduğunda çorbayı karıştırıyordu, şaşırdı önce, bu sesler nasıl bu kadar yakından gelebiliyordu ki? Sekizinci kattaydılar ama bahçe çok aşağılarda değil de sanki hemen pencerenin önündeydi. Çorbanın altını kıstı ve ürpererek pencereden başını uzatıp aşağı baktı, kaynayan bir kalabalık gördü, sesler bu kalabalıktan yükseliyordu. Ne olduğunu anlamaya [...]

By |Eylül 24th, 2019|Öykü|

Boşluğun Yalnızca Bir Sonu | Cem Etçioğlu

“Burada dikilip durmasana!” Suratı bunu söylerken buruştu, bir eli havada avucu açıktı ve yürümesinde tek bir ritim bile kaçırmamıştı. Kafasını kendisi gibi kırmızı, vizörü geniş bir fötr şapka takan, üstünde ise grinin tonlarında takım elbise bulanan kişiye geri çevirdi ve söylendi; sesini hiç alçaltmadan, “Ne diye sürekli [...]

By |Eylül 17th, 2019|Öykü|

Sürpriz | Deniz Pekgenç

-- Hey, nereye? -- Toplantım var! Senin aksine bazılarımız para kazanmak için çalışmalı! -- Ah, harika! Havasını attığın baklava kasların yerine hamile kalıp doğursaydın o zaman! -- Senin seçimin! -- Kadın olmak mı? -- Yeter artık! Her sabah, her sabah, uğraşamayacağım bu saçmalıkla, toplantıya yetişmem lazım. -- [...]

By |Eylül 11th, 2019|Öykü|

Gece Yarısı Mektupları (2) | Sema Saka

Sevgili Peri'ye, Zamanında pazardan, bir milyoncudan ne bulduysam aldım. Şimdi de eşyalarla sabaha kadar güreş tutuyorum. Bunları sığdıracak kolileri bulmak için verdiğim mücadeleden hiç bahsetmeyeceğim bile. Üstelik evdeki her şey olması gerekenden fazla kocaman. Banyo havlum neredeyse salon perdesi kadar, ayaklarımsa kırk iki numara. Enine, boyuna oldukça [...]

By |Eylül 8th, 2019|Öykü|

Temiz | Berrin Yelkenbiçer

Cep telefonu çaldığında sıkıntıyla iç geçirdi. Metro o kadar kalabalıktı ki göğsüne bastırdığı çantasına güçlükle uzandı, telefona ulaşabildiğinde dün gittiği evin hanımının aradığını gördü. Sıkıntısı büyüdü. Cihazı yine güçlükle kulağına götürdü ve alçak sesle “Alo” dedi, sessizce dinledi hanımı, evet, hayır, bilmiyorum, görmedim gibi kısa cevaplar verip [...]

By |Eylül 1st, 2019|Öykü|

Gece Yarısı Mektupları (1) | Sema Saka

Yazıya dökmeden önce demlenmesi için bir gün boyunca dinlendirdim bütün sözcüklerimi. Öyle sıradan cümleler kurmak istemedim bu kez. Sabah erkenden kalkıp kırmızı ojelerimi sürdüm senin için. Dokunduğum harflerden çıkan sözcükler canlı olsun, enerji versin, sevgi üretsin diye. Güzel bir kahvaltı hazırladım kendime, kocaman bir tabak dolusu patates [...]

By |Temmuz 17th, 2019|Öykü|

Derdiyok | Engin Yılmaz

Altı tane kefal vurmuştu oltasına, dokuz da istavrit, irisinden. Yeter, dedi içinden, başkasının nasibine el atmanın âlemi yok. Topladı misinalarını, oltasını, indi iskeleden. Çıkmıştı bu günlük nafakası. Kefalleri Niko’ya okutup birazcık da yeşillik aldı mı Rasim’den, değme keyfine. Şöyle yemyeşilinden bir salata… "Bu akşam gayet iyi kısmetimiz. [...]

By |Temmuz 11th, 2019|Öykü|

Mendil | Elif Ahi

-- Arabanı sileyim mi abla? Mendil alır mısın abla? -- Adın ne senin? -- Bilmiyorum. -- Ne demek bilmiyorum çocuğum, annen baban yok mu? -- Bilmiyorum. -- Ah çocuk... Yorgun güzelliğinin altında kaç ilham yatar? Yoksa gizemin çoktan döküldü mü? Çoktan döküldü mü yeryüzüne gökyüzün? Kimedir nefretin? [...]

By |Haziran 24th, 2019|Öykü|

Deli Kızın Tayını | Engin Yılmaz

Gündüzki sakinliğinden, dinginliğinden en ufak bir iz kalmamıştı. Ansızın göğü kaplayan kara bulutlar ve göz açtırmayan yağmur kudurtmuştu Deli Kız’ı. Dev dalgalar birbirleri ile yarışıyor, denizin ortasında tek başına direnmeye çalışan küçük tekneyi yutabilmek için saldırıyor da saldırıyorlardı. Ege’nin deli damarı kabarmıştı, hep yaptığı şeyi yapıyordu. Ona [...]

By |Haziran 20th, 2019|Öykü|

Lanetli #tbt | Sema Saka

Huzur, elma çayının içine saklanmıştı. Bardağı ışığa tutunca gücü ortaya çıkıp evreni huzura boğuyormuş. Zira büyülü ormanların içinde yetişen elmalardan yapılmış bu çay! Yaşlı çınar ağacının altındaki salaş kahvede gördüğüm o büyücü anlattı. Püsür saçlıydı, yaşadığı yılların sayısı kadar ben vardı yüzünde. Tek tük dişlerinin arasından aynen [...]

By |Haziran 10th, 2019|Öykü|

Şartların Kabul! Teslim Ol! | Deniz Pekgenç

Seksen sekiz, seksen dokuz, doksan… -- Hey, dikkat etsene evladım! Bilet bankosuna yürüyen gencin, koluna çarpan sırt çantasıyla sarsıldı. Kahretsin, kaçta kalmıştı? Üzerinde durduğu karo mu doksanıncıydı yoksa bir önceki mi? Dirseğinde bir elektriklenme, ince bir sızı… Tam da yerine, sinirine çarpmıştı çantanın içindeki o her neyse, [...]

By |Mayıs 2nd, 2019|Öykü|

Görmek | Zeynep V.

E, o sabah gözünü açtığında gördüğü ilk şey sırt çantası oldu. Zaten gözünü açtığında göreceği ilk şey olsun diye karşısına koymuştu. O çantayı gördüğü an zihninde beliren anı öyle huzur vericiydi ki... Üstünden 6 ay geçmiş olsa da hala göğüs kafesinin genişlemesine, içinin bir balon gibi havayla [...]

By |Nisan 24th, 2019|Öykü|

Hava Nasıl Olursa Olsun Sonuçlar Sıcacık Mutlu Olsun | Sezgin Özaytekin

Havada ürpertici bir serinlik vardı. Sisin yarattığı görüntü bulanıklığı, aşağı inen bulutlardaki su damlacıklarının kemikleri sızlatan nemi bir yana, adliye koridorlarının tabiatındaki dondurucu hava, orada bulunanların dertleri ve sıkıntılarının var olmayan ama hissettiren, kanların akışını durduran soğuk, sert adımlarla odasına yürüyen uzlaştırmacı hanım efendiyi engelleyemiyordu. Onun yüreğini [...]

By |Nisan 15th, 2019|Öykü|