Perşembeleri Severim Ben | Simge Aybey

Perşembeleri severim ben.
Bütün yük bitmiş gibidir aslında.
Yarın cumadır…
Perşembe, yokuşun son adımıdır.
Bir türlü bitmeyeceğini sandığın vişne ayıklamasının son çekirdeğidir.
Son akan gözyaşıdır.
Son kez boyun büküştür.
Sanki elin son kez havada kalmıştır.
Bir daha soğuk olmayacaktır.
Bir daha çikolata bitmeyecektir. Sanki…
Sen ne istiyorsun, diye sordun.
Neşemi kaybetmek istemiyorum, dedim.
Ne kadar anladın, ne anladın bilmiyorum ama içimi bohçacı kadınlar gibi dökmek için yazıyorum şimdi.
Buldan’da açık yaram kalmamıştı. İçim nasıl huzurla dolduysa; gördüklerim çarptı beni. Çok sevdim. Seni sevdiğim gibi. Bir anda çok sevdim. Sonrası… Zihin bir şekilde yolunu buluyor. Onca zamanı bir anda geçiyor ve bir bağ icad ediyor. Koştum. Resmen koştum sana. Rüzgarımdan üşüdün belli ki. Ben terli terli, kana kana seni içmek istedim. Olmadı.
Şimdiyse; olsaydı keşke diyemiyorum. İçime hava kaçmış, konuşamıyorum. O herkese sabahlara kadar anlatan yok. Sessizlik… Sonsuz bir sessizlik! İnsan bu kadar sessizliği nereye, nasıl koyacağını bilemiyormuş. Hani bir bıçak saplanınca, dikkatli ve yavaşça çıkarmak lazım, daha fazla zarar vermeden… Ben o bıçakla yaşamaya devam ettim. Çıkarırsam, düşecektim. Sonraları anladım acıyı. Ama acıya da alıştım. Alışınca da bırakamıyorsun. Hele bir anda! Sırf sevdiklerin, sen üzülmeyesin diye sana bırak, yoluna devam et dediğinde bırakamıyorsun. Acına sahip çıkman gerekiyor gibi… O kadar heyecan yaşarken, bedenin bedeninden taşarken nasıl başında bir hare gibi taşıdıysan, acıyı da bırakamıyorsun gibi…
Bir de zamanından önce acıyı gömsen, kilitlesen ne olur ki? Filizlenir!
O hareyi taşıdığım kadar zaman geçti. Artık açık yaram yok. Kabuk sağlam. Kanamaz tekrar. Yarın cuma. Artık yokuş aşağı yürüyebilirim. Yüzüme rüzgar, içime aydınlık dolar. Sen… Benden dolayı üşümüyorsun en azından. Cuma yarın.
By | 2017-08-29T06:17:58+00:00 Ağustos 10th, 2017|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , |0 Comments

About the Author:

avatar
En çok sevdiğin oyun neydi çocukken? Yağ satarım, bal satarım benimki! İçinde kovalamaca, şarkı ve mendil var! Saklambaç, renkli istop, seksek, yakantop! Aç kapıyı bezirgan başı… Parka gittiysek o gün; tahterevalli, kaydırak ve salıncak! Gülümsedin mi? Hah, böyle kal diye yahut gülmeye; gel. En azından oyun oynarken durur zaman. Önceyi ve sonrayı unutur insan. En çok sevdiğin oyun ne? Mendil bende var, şarkı da senden olsun. En kötü ebe olursun! Usta da olsam, çırak da… Benimle oynar mısın? Merhaba!

Leave A Comment

%d blogcu bunu beğendi: