Düşsel bir şiir gibisin
dil yakan okunduğunda.
Ve bir yaz güneşisin
el yakan dokunduğunda!

Acı, yalnızlık, hasret ve hüzün,
Hepsine yasak koydu yüzün.

Üşümek nedir bilmez sıcaklığını tadan,
Yüreğimi ikiye böldün tam ortadan!

Nefessiz belki birkaç dakika yaşanır,
Ya sensiz!

Sen ki edanla bir periyi andırıyorsun.
Zira cümle alemi kıskandırıyorsun.

Gözlerin yüzüne işlenmiş birer nakış.
Senle olana zinhar uğramaz kış.

Güzelliğini anlatacak hiçbir tanım yok.
Benim gözlerinden başka vatanım yok!

Gözlerin ki; onlar bir başka,
Görenleri davet ediyor aşka!

O gülüş, o bakış, ya güzelliğine ne demeli
Bence Tanrı cennet yerine seni vadetmeli!

Bu kadar beyhude söz yeter, tamam.
Ki ne desem seni anlatamam!

Dünyada tek bir mutluluk olsa bile, onu sen al.
Sen hep çocuklar gibi ve hep güzel kal.