Kan revan içerisinde,
Bitler ürer narin derisinde.
Kap teninde mağrurluğu,
Kokusundan sarhoşluğu.
Kavuğuna hasretleşir can,
Sap asileşir gövdesine.
Bilmez ki ondan gelir nefesi,
Bilmez, onun varlığından gölgesi.

Yerlerce yer gökleşti,
Göklere güz yerleşti.
Çarıklarda çamurlar,
Mucizeyi yeşertti.
Ve benim ellerim şahittir,
Her bir harf ağrımı dindirdi.
Kelime oldu yüzüme renk geldi,
Bağlanınca birbirine cümleler,
Hayatıma yön verdi.

Adım gibi bildiğim bir şeydi,
Şiir, büyük bir devrimdi.
Kalplere ulaşınca dünyayı yönetti.