Kaos | Deniz Pekgenç

By | 2018-06-03T22:16:55+00:00 Haziran 3rd, 2018|Categories: Öykü|Tags: , , , , , , , , , |

Tabancayla göz göze gelince kollarını havaya kaldırdı. Bilinçsiz bir hareketti. Korkudan ya da ne yapacağını bilemediğinden ya da sırf, filmlerde öyle gördüğündendi belki de. Masadaki vazoya çarptı dirseği. Vazo tuzla buz olurken camın çıkarttığı tiz sese askerin kahkahası karıştı. İri yarıydı. Kafasındaki kaskla dürbün benzeri gözlükten, yalnızca geniş ağzı gözüken esmer tenli asker, yanında çekmeceleri çekip [...]

Geçitopya | Deniz Pekgenç

By | 2018-04-10T16:09:57+00:00 Nisan 10th, 2018|Categories: Öykü|Tags: , , , , , , , , , , , , , |

-- Nasıl bilirdiniz? -- İyi bilirdik. Neyimi iyi bilirdiniz arkadaş? Neyimi gördünüz de iyi dersiniz? Otuz beş yıl yaşadım. Bu kadar. Bunun on yılı dövüşmekle, otuzdan sonrası monotonlukla geçti. Kalk, ayıl, işe git, işten kovul, eve gel, iç, televizyon başında sız, yat, uyu, kalk, iş ara, işe git, iç, kalk, kovul, iç, sevin, iç, üzül, iç, [...]

Evrenin Tek Hakimi | Deniz Pekgenç

By | 2017-11-06T13:53:27+00:00 Eylül 12th, 2017|Categories: Öykü|Tags: , , , , , , , , , |

Tüm İstanbul sakinleri, Taksim Meydanı’nda, genişleyen dalgalar halinde toplanmıştı. Her ülkenin her şehrinde, her kasabasında, her köyünde dairesel bir dizilim var mıydı? Yer kabuğunda kalbi atan her canlı, kendi çemberindeki gibi öylece durmuş, kollar iki yana mühürlenmiş, boyun yukarı uzamış ve kımıltısız ve kirpiği bile kımıldamadan, öylece ama öylece, duruyor muydu? Her canlı demişti, çünkü inanması [...]