Bir Çocuğa Sığmış Meğer Dünya | Fulya Engin

By | 2018-05-06T21:02:32+00:00 Mayıs 6th, 2018|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , , , , |

Uzun zaman oldu yazmayalı. Ne anlatmalı, neresinden başlamalı. İyisi mi anlatılacak her şeyi bir kenara bırakıp, içimde değişen çocuk algısını anlatmalı. Kırık bir aşka, insan nasıl yanılır, ne olur da umut kanayan bir yaraya dönüşür ve her şeye rağmen hayat nasıl olumlanır, tüm bunlara daha sonra da gelebilirim çünkü. Şimdilik manalısına değinmeli, hak etmezler için dili [...]

Sinema Salonlardan Uzaklaşıyor Mu | Yusuf Kayseri

By | 2018-04-01T22:23:28+00:00 Nisan 1st, 2018|Categories: Atipik Yazılar, Uncategorized|Tags: , , , , |

Ülkemizde ilk kez 12 Nisan 1993'te kullanılmaya başlayan, 90'lı yılların sonu, 2000'li yılların başlarında tüm ülkede kendine has cafelerin mantar gibi türemesiyle yaygınlaşan, 2000'lerden itibaren bilgisayarlarla evlere, 2010'lu yıllar ile birlikte ise -belki de insan elinin mutasyona uğramasını sağlayacak- akıllı telefonlarla benliğimize giren internet zaman içerisinde birçok şeyi değiştirdi. Muhtemelen değiştirmeye de devam edecek. Örneğin müzik. [...]

Karınca Kararınca | zeynepalper

By | 2018-02-18T20:56:41+00:00 Şubat 18th, 2018|Categories: Atipik Yazılar, Uncategorized|Tags: , , , , |

Çok da güneşi olmayan bir sahil kasabası içinde, durgun denizin üzerimize gelmediği bir günde, aykırı otlar arasında, çok yalnız başıma evde gülümserken, göğü salınıp geçen martılara laf anlatırken…. Diye başlayan bir hikâyede olmayı dileyerek uyanıyorum her gün… Basit, çabasız bir yaşam içinde, sessizliğin tonlarından yeniden gökyüzleri hazırlayarak, oysa karanlığın elleri olsaydı galiba “yakamda bir gül gibi” [...]

Kavak Ağacı | Zeynep Eşin

By | 2018-02-18T18:09:06+00:00 Şubat 18th, 2018|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , , |

Tehlikeli topraklardasın azizim. Burası benler ülkesi, nice meleğin cesedini kaldırdı kirpiklerim. Hepsi farklı adımlarla geldi, aynı törenle uğurlandı. Ziyaretçisi üç gruba ayrılır toprağımın, iyileştirmek için gelenler / iyileşmek için gelenler/ yanlışlıkla gelenler.Birinci grup çok güldürür beni. O ne kendini beğenmişlik, benim bıçakla deştiğim yaramı senin iyileştirmek de ne haddine? Aynı kibirle uzar inceden, dillerde ‘’Ben bunu [...]

Primum Non Nocere | Fulya Engin

By | 2018-02-18T18:20:32+00:00 Şubat 18th, 2018|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , , , |

Fransızca’yı severim. Onunla söylenen şarkıları da… Oldum olası Fransızca şarkıların yalnızca kendilerine has bir melodileri var gibi gelmiştir bana. Filmlerini düşünün. Jenerikte akan görüntüleri… Martılar uçar yalnızca mesela. Çizilmiş, animasyon, en az gerçeği kadar güzel martılar. Ruhunu aydınlatır insanın her şeyiyle. Renkleri aydınlıktır, kendileri dokunaklı, melodisi içine işler insanın. Hikayeyle aranıza bir teyel de bu jenerikle [...]

Hiçbir Çocuk Yalnız Değildir | Fulya Engin

By | 2018-02-01T14:15:58+00:00 Şubat 1st, 2018|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , , |

İnsanın ruhunun hastalanmasının, özünü koruma çabası olduğunu anlamalıyız. Her ruh hastalanıp, zedelenmiyor. Derinlik gerek bunun için. Zeka gerek. Ve hikayede farklılık... İlk ders önemli! Çocuk yaşlara denk geliyor hepsi. Bir çocuğa ne derseniz o doğrudur. Haliyle karşısına çıkanı o ilk hali ile hiç irdelemeden, akıl süzgecinden geçirmeden kabul eder. Dayak yer, nedeni kendi olur. Tacize uğrar, [...]

Okudukça, Kitapları İnsanlardan Daha Çok Seviyorum | Fulya Engin

By | 2018-01-21T20:45:20+00:00 Ocak 21st, 2018|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , , , |

"Okudukça, Kitapları İnsanlardan Daha Çok Seviyorum" Tebrikler! Kitapları kim yazıyor peki? Zombiler mi? O sevdiğin şey bir başkasının ruhunun, aklının derinliklerinde gezinmek, bir insanın duyarlılığına, hayal gücüne, söz söyleme becerisine hayranlık olabilir mi? Fahişelerin, evsizlerin, alkoliklerin, düşmüşlerin, akıl hastalarının, sokakta yaşayan uyuşturucu bağımlılarının toplumlar arınsın diye kendilerini feda etmiş kimseler olduğunun ve buna karşı bilincinin tamamen [...]

Başlıyoruz | Deniz Pekgenç

By | 2018-01-01T16:48:29+00:00 Ocak 1st, 2018|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , , , , , , , , |

Yeni bir yıl geldi, bu yıl kendin için neler yapacaksın, ne diledin yeni yıldan? Temele in, basit aslında… Sev, söyle, kucakla! Bu yıl, daha çok sev kendini, yanı başındakileri, iki adım uzağındakileri, hatta görmediklerini, duymadıklarını… İlk kararın bu olsun: SEVMEK… Her şey kendimizi sevmekle başlıyor aslında, kendimizi kabul etmekle, kendimizi olduğumuz gibi kucaklamakla ve kendi kendimize [...]

Yeni’ye | Simge Aybey

By | 2017-12-31T16:09:51+00:00 Aralık 31st, 2017|Categories: Atipik Yazılar, Uncategorized|Tags: , , , , , |

Yeni'ye ihtiyacımız var. Yeni’ye çok fena meyilimiz var. Yeni her şeyi heyecanla bekliyor ve sırf yeni olduğu için daha baştan seviyoruz. Yeni kelimesinin geldiği kökler de heyecan verici. Farsça nav "yeni" sözcüğünden alıntı ve hemen hemen birçok dildeki yeni kelimesine akraba nav. Yeni’nin herkes için en garanti anı, yeni yılın ilk anları… Halbuki kimisi doğum gününü [...]

Tuz Dağılır İz Kalır | Buket Canerman

By | 2017-12-24T22:57:08+00:00 Aralık 24th, 2017|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , , , |

İnsanın leke göstermeyen kumaştan olanından korkuyorum. Ne yaşarsa yaşasın göremezsiniz, yüzünden, sesinden, hareketlerinden. Sizi olağanüstü yargılama ve eleştirme gücüne sahiptir aynı zamanda. Yaşadıklarınızı ona anlattığınız için bin pişman olursunuz. Hay o dilinizi eşek arıları soksaydı da anlatmaz olaydınız. İnsanın leke göstermeyen kumaştan olanı, samimi değildir. Sizinle ağlamaz, sizinle gülmez, sizin sıkıntılarınızı da görmez hem. Bu denli [...]

Kasaba Kızıyım Ben | Simge Aybey

By | 2017-11-07T07:28:40+00:00 Ekim 24th, 2017|Categories: Atipik Yazılar, Uncategorized|Tags: , , , , , , , |

Kasaba kızıyım ben. Sokağa çıktığımda herkesi tanımasam da; onlar beni tanır. Selam beklerler… Her zaman alamamışlardır. Biriyle adının çıkması an meselesidir. O an gelmesin diye, ne adamlar telef olur… Mini etek çocuklukta kalır… Yahut yazlığa nasiptir. Gardırobun belli bir yerinde durur bazı giysiler. Unutursun. Olsun. Annen börülceyi almayı unutursa o hafta, haftaya kadar beklersin pazarı. Baban? [...]

Yorgun Gecelerin Ardından | zeynepalper

By | 2017-10-24T22:57:05+00:00 Ekim 24th, 2017|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , |

Yorgun gecelerin ardından, hep aynı yere dönerken, ıslak sokaklar boyu düşündüm… Bir şehrin tek caddesi, hangi hikayelere açılır, tahmin edebilir misin? İsmi nerden gelir, kaç yavru kedi doğurmuş, kaç yaşlı bedeni gömmüş, kaç kavgaya şahit olmuş, kaç gelinliğin eteklerine sarılmış? Hangi sokaklarda hangi aşıklar el ele dolaşmış ya da gizlice sarılmış, sarılırken sokak lambaları kaybolsun istemiştir? [...]

Kavuşmanın Acı Verici Üç Heceden Oluştuğuna İnanmak | zeynepalper

By | 2017-10-17T22:37:10+00:00 Ekim 17th, 2017|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , |

Kavuşmanın acı verici üç heceden oluştuğuna inanmak, sonra paramparça şehrin üzerine dağılmak üzere yazılmış bir hikâyenin başındayız. Acıtan bir yanı var gözlerinin içindeki kahverenginin, uzak, özlemesi kolay değil…Yollarından dolaşıp gelen hayta çocukluk düşlerime izin veren gülüşleri var, ağzının kenarında unutulmuş bir parça nane kokusu gibi. Dağılmış hücreler arasından, ışıkları bir bir yanan uzak yolların kıyısına bırakılmış bir [...]

Yaz Bahar ve Hayat | zeynepalper

By | 2017-09-14T16:02:34+00:00 Eylül 13th, 2017|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , |

Gelincik tarlaları ne zaman kıpkırmızı oluyordu? Ihlamurlar ne zaman kokmaya başlıyordu? Ne zaman sabah uyandığımda ağrılarım yoktu? Ne zaman yaşım değişti, fikrim değişti? Ne zaman satıp savdım herkesi? Ne zaman buldum kendimi? Akşamdan kalmayı ne zamandır daha çok seviyorum, yağmurun ensemle buluşması ne zamandır sinir etmiyor beni? Ne zaman alıştım bunca şeye, dur bak şimdi, [...]

Ağaca Laflar Bunlar | zeynepalper

By | 2017-09-04T23:34:13+00:00 Eylül 4th, 2017|Categories: Atipik Yazılar|Tags: , , , , , |

Dünyaya gelmiş saçları çelimsiz, minik ellerinde parmakları ince uzun bir çocuk, gözlerini kısıp baktı, uzak derinime, ciğerlerime yaslanıp; ağır aksak başını sol yanıma dokundurdu; sanki yaralarımın hiç farkında değilmiş gibi yapıp, hiç durmadan gülümsedi. Düş kırıklıklarım yokmuş gibi, kırgınlıklarım bitmiş gibi. Kapılarım sonsuza dek açıkmış gibi… Yapraklarından sonbahar diye kurtulmuş olan beni yeniden aydınlattı, perdeleri açtı, [...]