Ucu Yanık Mektup | Zeynel Özbalçık

By |2020-04-22T16:35:06+00:00Nisan 22nd, 2020|Categories: Öykü|Tags: , , , , , , , , , |

"Her yıl yitirdiğimiz yüzlerce tarım işçisinin anısına" Ağustos güneşinin ilk ışıkları dokunduğu mahalleyi aydınlatıyor, tek katlı, küçük evlerin küçük bahçe kapıları yeni bir güne açılıyordu. İşçiler, dünden kalan ekmek kavgası için yarı uykulu gözlerle şeker fabrikasının yolunu tutarken, gece vardiyasından çıkanlar ağır ve yorgun adımlarla evlerine dönüyorlardı.Tren yolunun, tam ortadan ikiye böldüğü işçi mahallesinin erkenci horozları [...]

Bağ Bozumu | Zeynel Özbalçık

By |2020-01-15T10:34:05+00:00Ocak 15th, 2020|Categories: Öykü|Tags: , , , , , , , |

Geniş vadinin güneye bakan yamaçlarındadır Yusuf’un evi. Evin ön tarafından ova kuş bakışı görünür. Sanki bir ressam elinden çıkmış gibi bahçeler, tarlalar, kanallar ve yollar uzanır. Dünyanın en güzel baharı burada yaşanır. Yeşilin her tonu, badem, erik ve akasya çiçeklerinin kokusu sarhoş eder insanı. Geceleyin karşı dağın eteklerindeki belirli belirsiz yıldızlar gibi yanıp söner köylerin ışıkları. [...]

Gülizar | Zeynel Özbalçık

By |2019-11-21T11:07:43+00:00Kasım 21st, 2019|Categories: Öykü|Tags: , , , , , , |

Kara tren düdüğünü uzun uzun öttürüp hareket etmeye hazırlanırken, istasyonda kalanlar, yolcularla son kez vedalaşıyordu. Annem, babam, kız kardeşlerim ve Gülizar, abimi askere yolcu ediyorduk. Abim hepimize tekrar sarıldıktan sonra trene bindi, kompartımanın penceresine geldi. Annem gözyaşlarını silerek ellerimizden tutup bizi oradan uzaklaştırdı. Abim ile Gülizar birbirlerine bakıyorlardı. Bir ay önce düğünleri olmuştu. Şimdi Gülizar kınalı [...]