ilkbahar gencecik bir kız gibi
saçlarını uzatırken bize
gün daha fazla gülüyor artık yüzünde
bu evlere, bu odalara nasıl sığarız şimdi?
sokaklara vuralım kendimizi
şehrin kalabalığında kaybedelim hüznümüzü
cebimizdeki düş kırıklarımızı
koca delikli bir mazgala düşürelim
unutalım üzüldüğümüz tüm anılarımızı
güneşli, mavi bir geleceğe koşarken elele
sevi göğünde yüzdürelim nazlı nazlı
umut bezinden yaptığımız yaşam uçurtmamızı