Artık bakmıyorum yorgun trenin
Yanaştığı Aydın garına
Gökyüzüne bıraktığı duman bir yay çizip
Lodostan kaçarken
Ben sırtımı dönüyorum
Ayaklarım istasyonda

Gelemeyiş gelmemekten
daha acı Ay Parçası
Sen… Tren ve boğuk bir siren
Sana ilgisiz bir yay
Gelmemen kıymetli artık
Yokluğa alışmak
Boyun eğmekten daha kolay